close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • POPRZEDNI AMBASADOROWIE

  • Bartosz Jałowiecki, Ambasador RP w Wielkim Księstwie Luksemburga od czerwca 2011 do lipca 2016 r.
    Urodzony w 1972 r. w Świętochłowicach. Absolwent uniwersytetu Ludwika Maksymiliana w Monachium, gdzie studiował nauki polityczne, amerykanistykę i psycholingwistykę.

    Od 2010 do 2015 roku członek Rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (PISM), a w latach 2008-2011 członek rady naukowej Instytutu Zachodniego w Poznaniu.

    31 maja 2011 r. zrezygnował z funkcji dyrektora do spraw komunikacji Prokom Investments SA, prezesa Zarządu Fundacji Ryszarda Krauze i członka rad nadzorczych spółek Petrolinvest SA i Polnord SA. W latach 2006-2010 był członkiem rad nadzorczych Spin SA, ABG-Ster Projekt SA, AWiM Mediabank SA (obecnie Radio PiN SA) i BDM SA. Do kwietnia 2010 r. pracował jako dyrektor biura prezesa Zarządu Prokom Investments SA a w latach 2005-2007 jako doradca prezesa Zarządu Prokom Software SA.

    Od 2002 do 2005 roku pełnił funkcję koordynatora programowego Nowej Inicjatywy Atlantyckiej działającej przy American Enterprise Institute (AEI) w Waszyngtonie. Wcześniej był przewodniczącym Zarządu Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie". W trakcie negocjacji dotyczących odszkodowań na rzecz byłych robotników przymusowych III Rzeszy, był wspólnym przedstawicielem Polski, Czech, Białorusi, Ukrainy i Rosji podczas przesłuchań Komisji spraw wewnętrznych Bundestagu dot. projektu niemieckiej Ustawy odszkodowawczej a następnie z nominacji ministra spraw zagranicznych prof. Władysława Bartoszewskiego został przedstawicielem Polski w kuratorium niemieckiej fundacji federalnej „Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość", która przekazywała środki na wypłaty dla ofiar pracy przymusowej.

    Od 1998 do 2000 roku był doradcą w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, a w latach 1996-1998 ekspertem i członkiem Zarządu Centrum Stosunków Międzynarodowych w Warszawie. W 1996 odbył staż w Departamencie Wspierającym Urzędującego Przewodniczącego w Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) w Wiedniu. W 1995 r. pracował w Centrum ds. przeniesienia Radia Wolna Europa/Radia Swoboda z Monachium do Pragi, a w latach 1994-1995 w Konsulacie Generalnym w Monachium - najpierw jako praktykant przy organizacji „Dni Kultury Polskiej w Bawarii", a następnie, jako pracownik zatrudniony na umowę zlecenie w dziale prawnym, handlowym i kultury.

    W 1991 ukończył Munich International School z międzynarodową maturą International Baccalaureate (IB).

    Jest współautorem dwóch książek i autorem artykułów prasowych w Agefi, Dzienniku, Commentary, Międzynarodowym Przeglądzie Politycznym, National Review, Rzeczpospolitej, Więzi, Wprost i Życiu.

    Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego (4 marca 2010 r.) i nagrodzony Laurem Prezesa Rady Ministrów Jerzego Buzka, jak również Medalem Powstania w Warszawskim Getcie, Medalem Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę oraz Honorową Odznaką Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych.

    Ma troje dzieci. Żona, Agata Janicka-Jałowiecka, do końca maja 2011 r. pracowała jako specjalista do spraw impresariatu w Teatrze Wielkim-Operze Narodowej w Warszawie.

     

     

     

     

    bl

     

     

     

    Barbara Labuda

    Urodzona 19 kwietnia 1946 r. w Żmigrodzie, koło Wrocławia.

    Filolog romański, doktor nauk humanistycznych.

    W 2004 r. odznaczona przez prezydenta Francji orderem Legii Honorowej za wkład w obronę praw człowieka oraz działalność w dziedzinie kultury i polityki społecznej.

    Absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, w latach 1970-1973 przebywała w Paryżu, gdzie studiowała historię literatury, nauki polityczne i społeczne.
    Od 1973 r. pracownik naukowy Uniwersytetu Wrocławskiego.

    W latach 70. działaczka opozycji antytotalitarnej związana z KOR, a następnie, od 1980 r., z „Solidarnością". W stanie wojennym usunięta z Uniwersytetu Wrocławskiego. Współzałożyciela konspiracyjnych struktur „Solidarności", członkini jej podziemnych władz (TKK). Poszukiwana przez SB, aresztowana w październiku 1982 r. i skazana za działalność polityczną na 1,5 roku więzienia. Zwolniona z więzienia w wyniku amnestii dla więźniów politycznych w lipcu 1983 r.

    W latach 1989-1997 posłanka na Sejm RP, współzałożycielka Unii Demokratycznej (późniejszej Unii Wolności), założycielka Grupy Parlamentarnej Kobiet, członkini sejmowych komisji Kultury i Środków Masowego Przekazu oraz Spraw Zagranicznych. Autorka ustawy znoszącej cenzurę, trwającą w Polsce przez 45 lat. Swoją pracę parlamentarną poświęcała obronie wolności światopoglądowej, praw kobiet, mniejszości religijnych i narodowościowych, obronie grup dyskryminowanych, przeciwdziałaniu agresji i narkomanii. Przyczyniła się do rozwoju ruchu „non profit" i wolontariatu w Polsce.

    W latach 1996-2005 minister, sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP, gdzie kierowała Biurem ds. Społecznych, Kultury i Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi. Inicjatorka licznych programów społecznych i kulturalnych.

    Od listopada 2005 r. do lipca 2010 r. Ambasador RP w Wielkim Księstwie Luksemburga.

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: